MEKTUP - 50

22 Aralık 1959, Bney Brak

Dostuma en iyi dileklerimle,

“Ve Yakup çok korkmuş ve kederlenmişti.” Fakat o merdivenin üzerindeyken Yaradan nereye giderse gitsin onu koruyacağına söz vermişti, şöyle yazdığı gibi: “Ve Ben, seninle beraber olacak ve nereye gidersen git seni koruyacağım.” Eğer böyle ise neden Yakup “Lütfen beni ağabeylerimin elinden, Esaf’ın elinden kurtar,” diye dua etti?

Kutsal Zohar meleklerin Yakup’a cevabını yorumlar: “O, sana doğru yürür, dört yüz adam onunla beraberdir.” Sorar, “Neden böyle söylediler?” Cevap verir, “Çünkü Yaradan daima erdemlinin duasını ister, Kendini onların dualarıyla taçlandırır.” Bu demektir ki, Yaradan erdemlinin duasına özlem duyar.

Baal HaSulam şöyle yorumlar, neden Yaradan yarattıklarına bereketi dua olmadan vermez? Çünkü onlardan O’nu aramalarını ister ve sonra ineğin buzağının emdiğinden daha fazlasını emzirmek istemesi gibi, O onlara verir. Ancak maneviyatta zorlama olmadığı için Kap olmadan ışık olmaz kuralı vardır, çünkü hazzın hissi öncelikle arzunun ve özlemin derecesine bağlı olduğundan, istemediğimiz bir şeyden haz almamız imkânsızdır. Bu sebeple Yaradan sadece yaratılanlar arzu ve özlem içinde olduğunda verir.

Arzu özellikle dua, eksiklik hissetme vasıtasıyla şekil alır. Bununla dua büyür ve yoğunlaşır, ta ki üst ihsanı alma derecesine ulaşana kadar. Bu nedenle Yaradan erdemlinin duasına özlem duyar, çünkü yalnızca bununla onlar O’nun bereketini alabilirler.

Bilinir ki, O’nun bereketinde iki şeyin farkına varırız: 1) Saran Işık, 2) İçsel Işık. Saran Işık, şimdide bunu almaya uygun olmayan kişinin gelecekte alacağı ışıktır. İçsel Işık, kişinin şimdide aldığı ışıktır, yani bereket onun içine girer.

Yukarıda söylediklerimize göre, verileni alabilecek bir kaba sahip olabilmek için dua etmeliyiz. Öyle anlaşılıyor ki Yaradan’ın Yakup’a verdiği söz, Saran Işık’tır. Fakat Esaf’la karşılaştığında ve şimdide kurtuluşa ihtiyaç duyduğunda, Yakup kurtuluş kabı olarak kabul edilen duaya gelmek ve arzusunu göstermek zorundadır, çünkü kap olmadan almak imkânsızdır. Buna “İçsel Işık,” verilen söze “Saran Işık” denir. Fakat fiili eylemde sözümüzü yerine getirmemiz söz konusu olduğunda duaya ihtiyaç vardır ve buna “İçsel Işık” denir. Saran Işık yukarıdan uyanış, İçsel Işık aşağıdan uyanıştır.

Dostluğumuza,

Baruh Şalom HaLevi Aşlag