MEKTUP - 49

14 Eylül 1959, Bnei Brak

Dostuma en iyi dileklerimle,

Senden mektup almayalı uzun zaman oldu… Bende yeni bir şey yok, umalım Yaradan bizi iyi şeylerle ödüllendirsin.

Roş Haşanah duası sırasında söylediğimiz ayetin Midraş yorumunu anlamalıyız: “Her şeyin Sahibi yargıyla yüce olacak, Tanrı sadaka vermede kutsanmıştır.” Şöyle yazılıdır, “Yaradan İsrail’e şöyle dedi: ‘Oğullarım, size sesleniyorum, yargıyı muhafaza ettiğinizde Ben yükselirim.’ Bu nasıl olur? Şöyle denir, ‘Her şeyin Sahibi yargıyla yüce olacak.’ Ben’i yargıyla yükselttiğinizde, Ben sadaka verir ve Kutsallığımı aranıza yayarım.’ Bu nasıl olur? Çünkü şöyle denir, ‘Tanrı sadaka vermede kutsanmıştır.’”

Şunları iyi anlamalıyız: 1) O, aşağıda mı ki, yükseltilmesi gerekiyor? 2) Yargı, bir şeyi yargıyla yükseltebileceğiz, gerçek bir şey mi? 3) Eğer Yaradan sadaka vermeyi istiyorsa neden bunun için yargıya ihtiyacı var? Sadaka vermeden ve yargı olmadan kutsallığı yayamaz mı?

Bunu Yaradan çalışması açısından yorumlamalıyız. İnsan iki elementten oluşur: kötü eğilim ve iyi eğilim. Utanç ekmeğinden kaçınmak, iyiyi kötüden ayırmak ve O’nun armağanlarını utanç olmadan almakla ödüllendirilmek için insana Tora ve Mitzvot çalışması verilmiştir.

Dolayısıyla insan yargıçtır ve kimin haklı olduğuna karar vermeli ve yargılamalıdır. Bu demektir ki, kötü eğilim şöyle der, “Hepsi benim,” yani bütün bedenin ona ait olduğunu ve insanın yalnızca kötü eğilim için çalışması gerektiğini söyler. Benzer şekilde iyi eğilim de “Hepsi benim,” yani tüm bedenin ona ait olduğunu ve sadece iyi eğilim için çalışması gerektiğini söyler.

Kişi hükmü yerine getirmek istediğinde ve iyiyi seçtiğinde soru şu olur, “Neden iyiyi seçmek ve iyi eğilimin doğru olduğunu söylemek zorundadır?” “Ödül almak için Hocasına hizmet eden köleler gibi olma,” denildiğinden, sonraki dünyada ödül almak için söylenmiş olmasa gerek. Daha ziyade kişi, iyiyi Yaradan’ın yüceliği için seçmelidir. Kutsal Zohar’ın yazdığı gibi, Yaradan’a hizmet etmeliyiz, “çünkü O, yüce ve hükmedendir, dünyaları doldurur ve tüm dünyaları kapsar.” Bu demektir ki, kişinin öncelikli çalışması Yaradan’ın yüceliğidir.

Öyle anlaşılıyor ki, kişi hükme vardığında Yaradan’ın yüceliğine bağlanmalıdır. Bu nedenle Yaradan yargıyla yükselir. Sonra kişi iyiyi seçtiğinde—ödül için değil—Yaradan ona O’nun armağanlarından verir ve orada hiç utanç olmaz. Aynı zamanda Yaradan Kutsallığını yayar, yani insanın kutsallığı hissetmesine izin verir.

Tüm armağanlar Yaradan’ın vermiş olduğu sadakalar olarak kabul edilir, çünkü kişi, ödül için çalışmaz. Dolayısıyla Yaradan’ın armağanlarına “sadaka” denir.

Dileyelim, Yaradan kutsallığı hissetmemize ve Midraş’ın yukarıdaki sözlerini içimizde hissetmemize yardım etsin.

En iyi dileklerimle

Dostun,

Baruh Şalom HaLevi Aşlag