MEKTUP - 5

24 Şubat, 1955

Dostuma,

Bu hafta Şabat’tan sonra mektubunu okudum ve mektuptan mektuba geçen zaman içindeki aşamalarının ifşası ihtiyacından dolayı mutlu oldum. Kesinlikle Yaradan, O’nun yasasıyla gözlerimizi açacak.

Bu konudaki görüşüm şudur ki, dost sevgisiyle ilgili olarak daha çok çalışmalısın. Dvekut (birleşme) olmadan, kalıcı bir sevgi imkânsızdır, yani ikiniz sıkı bağlarla bağlanmalısınız. Ve bu ancak içselliğine yerleşmiş kıyafeti “çıkarmaya” çalışırsan gerçekleşir. Bu kıyafete “kendini sevme” denir, çünkü bu iki noktayı birbirinden ayırır. Eğer düz yolda gidersen, birbirini reddeden iki çizgi olarak gördüğümüz bu iki nokta, her iki çizgiyi de içeren orta çizgi olur.

Ve savaşta olduğunuzu hissettiğinizde, her biriniz dostunun yardımına muhtaç olduğunu ve o olmadan kendi gücünün zayıflayacağını bilecek ve anlayacak. Sonra, hayatlarınızı kurtarmak zorunda olduğunuzu anladığınızda, her biriniz koruması gereken bir bedene sahip olduğunu unutacak ve düşmanı nasıl yeneceğiniz düşüncesiyle birbirinize bağlanacaksınız. Dolayısıyla, acele et, gerçek yolunu gösterecek ve sen başaracaksın.

Yazışmaya devam edelim.

Baruh Şalom HaLevi Aşlag