MEKTUP - 70

20 Kasım 1964

Dostuma,

Nasılsın, dilerim Yaradan kendin için en iyi olanı almana ve nereye gidersen git başarılı olmana yardım eder.

Kutsal Zohar’da yazılıdır: “‘Saygıdeğer ve maddeci olmaktansa, bayağı ve O’na köle olmak iyidir.’ Bayağı olmak, Esaf’ın kölesi olması için onun önünde ruhunu alçaltan Yakup demektir. Ayet, ‘Bayağı olmak daha iyidir,” der, bu Esaf’ın onun kölesi olmasını isteyen ve ona hükmetmek için onun önünde ruhunu alçaltan Yakup’tur: ‘Bırakalım halk sana hizmet etsin, uluslar önünde eğilsin.’

“Gel ve gör… ‘Yakup, Esaf’a ihtiyacı olduğunu bildi, onun önünde kendini alçalttı. Bununla Yakup, Esaf’a karşı yapmış olduğu her amelde, daha bilge ve akıllı oldu.’ Yorum: ‘Yakup ona ihtiyacı olduğunu bildiğinden, Esaf’ın önünde alçaldı. Bununla daha bilge ve akıllı hale geldi. Ve Esaf, bu aşamaya gelmemek için kendini öldürmeye hazırdı.’”

Zohar’ın Esaf bunu biliyordu ve bu nedenle kendini öldürecekti demesi noktasında, Yakup’un kendini Esaf’a teslim etmesinin ne anlamı var bilmeliyiz. Bunu Baal HaSulam’a göre yorumlamalıyız, yani kişi Yaradan çalışmasında kendini nasıl ele alacağını bilmelidir. Laban’da durum bunun tersidir. Esaf konusunda görürüz ki, Yakup onun önünde boyun eğdi ve ona armağanlar verdi, fakat Esaf almak istemedi ve şöyle dedi, “Bende çok var.” Laban tersini söyler: “Kızlar benim kızlarım, oğullar benim oğullarım, gördüğün her şey benim.”

Bilmeliyiz ki “iki çeşit Klipot (kabuk), iki tür kötü eğilim vardır:

Önce eylem vardır. Kişi Mitzva yerine getirmek istediğinde ya da ders çalışmak istediğinde kötü eğilim ona gelir ve der ki: “Bunu yapmaya layık değilsin; her şeyden önce yaptığın şey Yaradan için değil, sen bunu sadece benim için yapıyorsun.”

“‘Kızlarım, benim kızlarım,’ Yaradan’a hizmet ederken sahip olduğun tüm anlayış, Ben’im sana verdiklerim, senin Tora ile ilgili hiçbir bilgin yok. ‘Gördüğün her şey benim,’ yani Tora ile ilgili gördüğün her şey benim, yani kötü eğilim adına. Amellerin hiçbir şekilde Yaradan için olmadığından ve çalışman O’nun önünde kabul edilmediğinden, neden Tora ve iyi amellerde bu kadar ısrar ediyorsun, sonuçta bundan hiç ödül almayacaksın. Dolayısıyla iyi bir şey yapmana gerek yok.”

Bu sırada kişi bunun üstesinden gelmeli ve demelidir ki, “Söylediğin doğru değil. Daha doğrusu ben her şeyi Yaradan için yapıyorum ve yaptığım her şey O’nun tarafından kabul ediliyor ve bu O’na memnuniyet veriyor. Senin için çalıştığım yeter, artık sana yiyecek ve içecek vermiyorum.”

2) Kişi iyi ameller yerine getirdiğinde, bunun tersi olur, yani kötü eğilime “Her şeyi bırakıyorum,” der. Bu demektir ki, LoLişma olarak kabul edilen yaptığım her şey senin için.” Bu Esaf’a ait olduğunu iddia ettiği, armağanlar—Tora ve Mitzvot—olarak kabul edilir.

Bu sırada Esaf tersini iddia eder: “Her şeye sahibim, senin Tora ve Mitzvot’unu istemiyorum.” Bu demektir ki Esaf ona şöyle diyor, “Sen her şeyi Yaradan için yaptın, öyleyse yüce bir Yahudi’sin, Yaradan için çalışmayan bütün dostlarına karşı gurur duymalısın.” Esaf onun kibirle dolmasını ister.

Fakat Yakup aşamasında olan biri tersini söyler: “Tora ve Mitzvot sana ait. Şimdi ben tövbe etmeliyim, çünkü Yaradan’a memnuniyet getirmek istiyorum, gerçeklerden uzak olduğumu, bayağılığımı hissediyorum.”

Laban ve Esaf arasındaki fark budur.

Dileyelim Yaradan bizi Laban ve Esaf’dan korusun ve bizi kurtuluşla ödüllendirsin.

Sana ve ailene en iyi dileklerimle

Baruh Şalom HaLevi Aşlag