Tek Buyruk
“Eğer insan bir sevap (Mitzva) yerine getirirse, kendini ve tüm dünyayı erdemlik ölçüsüne getirdiğinden, o yücedir.”
Lişma (O’nun için) —Yaradan’a memnuniyet getirmek— haricinde, Yaradan’a hizmet etme ve sevapları yerine getirme şansı yoktur. Buna rağmen atalarımız bize Lo Lişma’dayken (O’nun için değil) bile Tora ve Mitzvot’a bağlanma çalışmasını vermişlerdir çünkü “insanLo Lişma’dan Lişma’ya gelir.” Şunu söyleyebilirim ki, Lişma’yı edinme başarısını garanti eden ilk ve tek Mitzva (sevap), insanın gereksinimlerin haricinde kendisi için değil, başkaları için çalışmasıdır.
TANRI BUYRUĞUYLA İNSANA HİZMET
Bu sevabın iki avantajı vardır:
Herkes bu sevabın yüceliğini idrak eder çünkü bu çalışma dünyadaki tüm insanlar için kabul edilebilir ve makul tek yasadır.
Bu sevap kişiyi Tora’yı ve Lişma’yı yerine getirmesinde yardımcı olur çünkü hazırlık amacın bir parçasıdır. Bu böyledir, çünkü kendini insanlara hizmete adayarak, kişi kendine değil başkalarına fayda sağlar. Böylece zamanla Yaradan sevaplarını yerine getirmeye uygun hâle gelir. Doğal olarak niyet Yaradan’ın sevaplarını yerine getirmek olmalıdır.
İNSAN VE İNSAN ARASINDAKİ İLİŞKİLERDE TORA’NIN İŞLEVİ
Tora’nın iki kısmı vardır: Biri insan ve Tanrı ile ilgiliyken, diğeri insan ve insanla ilgilidir. Size her koşulda insan ve insanla ilgili olana bağlanmanız için sesleniyorum çünkü bu şekilde Tanrı ve insanla ilgili kısmı da edinebilirsiniz.
KONUŞMA, DÜŞÜNCE VE EYLEM
Her çeşit çalışma düşünceyi, konuşmayı ve eylemi içine dâhil etmelidir.
Kişi boş zamanlarını insanların yararına adamaya hemfikir olmalıdır. Bu sevaptaki “düşünce” kavramı insanla Tanrı arasındaki sevaptan daha önemlidir. Bu böyledir çünkü insanla Tanrı arasındaki sevapta, yerine getirilen “eylem,” niyetin Yaradan’a memnuniyet vermek olduğuna tanıklık eder.
Buna karşılık, insan ve insan arasındaki sevapları kendi çıkarları için haklı çıkarır ve onları bu perspektiften yerine getirirse, bir şey yapmış olmaz. Diğer bir deyişle bu eylemler onu Yaradan’a ve gerçek çalışma Lişma’ya yakınlaştırmaz.
Bu nedenle kişi bunu sadece Yaradan’a memnuniyet vermek ve O’na benzemek için yaptığını anlamalıdır; O merhametli, ben merhametliyim, O daima iyilik yapar, ben daima iyilik yaparım. İyi amellerle beraber bu imge kişiyi manevi olarak O’na ve Keduşa’ya (kutsallık) eşitleyecek şekilde yakınlaştırır. Bu şekilde kişi “Yüce Bereket”i almaya uygun hâle gelir.
“Konuşma” ağızdaki duayı —çalışma sırasında ve belli zamanlarda— imâ eder, çünkü Yaradan kişinin kalbini almaktan, ihsana döndürür. Ayrıca insan dua vasıtasıyla Tora ve onun konularına bağlanır.
FARKINDA OLMADAN YARADAN’A MEMNUNİYET VERMEK
İnsanın Lişma’ya, Yaradan çalışmasına başlamak için uygun zamanı beklemesinin faydası yoktur. Geçmişte olduğu gibi gelecekte de —Yaradan’ın her hizmetkârının çalışmaya Lo Lişma’da başlaması gerekir çünkü kişi buradan Lişma’ya gelir.
Ve bu dereceyi elde etmenin yolu zamana değil, kişinin niteliklerine ve kalbi üzerindeki kontrolünün ölçüsüne bağlıdır. Bu nedenle birçoğuLo Lişma’da çalışırken düşer ve erdemliğe ulaşamadan ölür. Yine de insan aklı doğru amacı ve Yaradan’a memnuniyet vermenin değerini bilmediğinden, bu çalışmanın ödülü büyük olur. Kişi bu koşul altında çalışmasa da, başka yolda olmaya lâyık olmadığından, yine de Yaradan’a memnuniyet verir. Buna “farkında olmadan” denir.
PEYGAMBERLİĞİN FİZİKSEL GERÇEKLİĞİ
Bu mutlak gereklilik olduğundan, peygamberlik bereketi tamamen o neslin özüne ve çıkarlarına uygun harf kombinasyonlarında alınmalıdır. Bu böyledir çünkü Yaradan onları başka bir şekilde düzenlemediğinden, neslin Tanrı kelamını kabulü ancak Lo Lişma formunda olur.
Bu nedenle gerçek peygamberliğin işareti budur, şöyle yazdığı gibi; “Önünüze getirmiş olduğum yasalara ve kanunlara bu kadar erdemli yaklaşan ne büyük bir nesil var orada.” Bu böyledir, çünkü fiziksel başarı yasaların doğruluğunu kanıtlar yani sonunda bu başarı ilahiliğin giriş kapısı olur.
613 SEVABIN YERİNE GETİRİLMESİ GEREKLİLİĞİ
Kutsal adlar olarak kabul edilen 613 ad, Tanrısal bereketi almaya yakınlaşan herkesin kişisel bereketiyle ilgilidir. Kişi tüm bu düzeni birini bile kaçırmadan deneyimlemelidir. Bu nedenle tüm kalbi ve ruhuyla onları maddesel dallara indirip yerine getirmek için özlem duyar. Şöyle yazdığı gibi; “Adımın imâ edilmesini sağladığım her yerde, size gelecek ve sizi kutsayacağım.”
GERÇEĞİN İLMİ
Atalarımız kendileri için özel bir yol seçmişlerdir, ben ise genel bir yol seçtim. Bu seçim benim fikrime göre asla değişmeyecek olan ebedi harf kombinasyonunda kıyafetlenecek olan Tanrısallığa en uygun şekildir. Şunu söylemek isterim ki, bu yol zaman ve mekânla değişmez. Bu sebeple sözlerim sınırlıdır.
Yukarıdaki sebep nedeniyle, maneviyatı genel anlamda açıklamaya mecburum. Yine de Kabala’dan başka bir kaynak olmadığından, en küçük detayına kadar tüm manevi kombinasyonları açıklamayı seçtim. Manevi detayları maddeselliğin kıyafeti olmadan açıklığa kavuşturduğumdan, bu şekilde bir edinim gelişime çok daha yarar sağlayacaktır. Ve bu ilme “gerçeğin ilmi” denir.
PEYGAMBERLİK
Peygamberlikte yalan ve yanlış olmamalıdır, Yaradan’dan doğan “gerçeğin ışığı” neden yanlış olsun ki? Tersine bu gökyüzünden düşen ve misyonlarını başarıyla tamamlanmadan geriye dönmeyen yağmur ve kar gibi nettir. Yine de alıcı tarafında yani toprak için bir farklılık vardır: sürülmüş ve taştan temizlenmiş toprak, sürülmemiş topraktan daha fazla su almaya hazırdır. Her şey hazırlığa bağlıdır.
Ayrıca peygamberler arasında da farklılıklar vardır. Biri diğeriyle aynı derecede değildir.
Büyüklük ve küçüklük hazırlıkla ölçülür: Hazırlık eksikliğine bağlı olarak düşük derecede olan kişi, ona gelen İlahilik ışığından mahrum olacaktır. Yine de, kişinin küçüklüğü, ilahiliği edinene kadar kapların çoğalması demek olan onun harf kombinasyondaki çoğalmaya sebep olur.
PEYGAMBERLİK HIZ KAZANDIRMAKTIR
Peygamberlikte doğruluk elde edilen başarıda ortaya çıkmasına rağmen, küçük derecede olan bir peygamber gönderilmiş olduğu insanları uzun bir yola sürükleyebilir. Aynı şekilde, hazırlığı daha tamam olan yüksek dereceden biri, ilahiliğin yönünü saptırabilir. Bu nedenle peygamberliğinin net, öz ve gönderildiği insanlar tarafından kolay kabul edilebilir olmasını sağlayacak kaplarını çoğaltamaz.
KÜÇÜK BÜYÜKTEN DAHA BAŞARILI OLABİLİR
Yukarıdaki sözlere rağmen, peygamberlerin en küçüğünün, en büyük olandan—yukarıda bahsettiğimiz hızla ilgili olarak—daha başarılı olması mümkündür, çünkü onun ifşası ona yolu açan kendinden önceki peygamberlerin ifşalarına dayanır. Açıkçası, kısa ve özlü sözler daha gelişmiş bir nesil gerektirdiğinden, bu onu dinleyenlerin gelişimine de bağlıdır. Eğer bu iki unsur bir araya gelirse, küçük büyük olandan daha çok başarılı olabilir.
NESİLLER BOYU PEYGAMBERLİK
Musa Tora’yı ve tüm nesillerin yasalarını almış olsa da, onun peygamberliği sadece o zaman için geçerlidir. Musa’nın peygamberliği sonsuza kadar yetecek olsaydı, Yaradan başka peygamberler getirme gereği duymazdı. Açıkça onun peygamberliği sadece kendi zamanı için geçerlidir. Ve bu zaman sona erdiğinde, Yaradan devam etmesi ve O’nun arzusunu tamamlaması için bir başka peygamber gönderir.
Yine de peygamberin hiçbir şey çıkarma ve ilave etme yetkisi yoktur çünkü bu önceki peygamberde bir eksiklik var anlamına gelir. Tersine, Tanrı’nın sözleri daima mükemmeldir. Şöyle yazdığı gibi; “Ben ilkim ve sonum,” ve peygamberin tek görevi aynı ilahiliği nesle yaymaktır.
Son peygamber hepsini tamamlayan Mesih olacaktır. O da kesinlikle bir şey eklemeye ve çıkarmaya yetkili değildir fakat tüm nesil onun sözlerini kabul etmeye uygun ve onun vasıtasıyla bütün olacağından, onun başarısı büyük olacaktır. Bu iki sebepten böyledir: ya onun büyüklüğünden ve çağdaşları yüzünden ya da her ikisi yüzünden.
PEYGAMBERLİK BAŞARISININ ÖZÜ
Peygamberlik başarısının temeli aşağıya inen Üst Işık’tan gelir. Onu en aşağıya getiren en başarılıdır. Peygamberlik, yukarıyla aşağı arasında köprü olduğundan, bilinir ki, Tanrı çalışmasındaki temel nokta ilk köprüdür.
GENEL VE ÖZEL GÜÇ
Onların eşsizliği Yaradan ve Kutsallığın (Şehina) birliğidir. Özel güç en düşük derecede almanın yasağı, genel güç kişinin tüm kalbiyle ihsan etmeyi çoğaltma arzusudur.