MEKTUP - 22
1926, Londra
Ruh eşim, mumun sonsuza kadar yansın,
Ocak ayının on dördündeki mektubunu aldım. Fakat dostum neden senin için düzenlediğim kuraldan memnun olmayıp, yeni kurallar soruyorsun? Sana daha önce ilkine alışmadığın sürece, basit olsun veya olmasın diğer kuralları yerine getirme izninin olmadığını söylemiştim. Fakat şimdi bunu unutmuş görünerek, yeni kurallar için kapımı çalıyorsun. Bu eğilimin kışkırtıcılığı olmalı.
Sana hatırlatmalıyım ki söylediğim ilk kural sadece O’nla Dvekut’la ödüllendirilene kadar yukarıya çıkman içindir, aşağıda olduğu gibi:
Yaklaşık olarak gece yarısından çok değil, iki saat sonra (yani Arvit’ten (akşam duası) sekiz saat sonra) O’nun çalışmasına hazırlan.
İlk iki saat “gece yarısı Tikkun'una” bağlan, İsrail’in sürgünü ve günahlarına bağlı olarak Kutsallığın acısıyla ilgili ıstırap duy, sonra onuncu saate kadar dua et ve yakar.
Onuncu saatten duaya kadarki zaman Bereşit Hohma, benzerleri ve ARI’nin yazılarını çalışma zamanıdır. Çalıştığın her şeyi içselleştirdiğinden ve anladığından emin ol. Eğer tam anlayamazsan, kalbini açana ve anlayana kadar O’na rahat verme çünkü bu çok önemlidir, bilgeliği Yaradan verir.
Tanrı korusun, aylaklığa izin vermeden Tora için zaman ayır. Birbirini izleyen beş saatten az olmayacak şekilde kendini buna ada. Gün içerisinde istediğin zaman arasında konuşmak için ara vermediğin sürece bunu yapabilirsin, bu çalışma arka arkaya yapılmalıdır. Çalışmada hiçbir şeyi unutmamaya dikkat et, olabildiğince tekrar et. Ayrıca öğretmen olmayı öğrenmek senin için çok yardımcı olur.
Bu beş saat içerisinde istediğin kişilerle bir grup içinde öğrenebilirsin, fakat çalışmayla ilgisi olmayan şeylerden konuşma, ibadet için bile olsa. Eğer partnerin sadece iki ya da üç saat çalışmak isterse, beş saati tamamlamak için daha sonra çalışabilirsin. Günün geri kalanı işini yapabilirsin.
Böylece senin olanı alırsın, şimdi acele et ve Yaradan’ı yanına al, böylece sana yazdıklarımı ve Rashbi’nin İdra Zuta’daki şu sözlerini anlar, başarıya ulaşırsın; “Ben sevdiğim içinim, bu dünyaya bağlı olduğum her gün, ona tek bir bağla, Yaradan’ın bağıyla bağlıyım. Bu nedenle üzerimde ‘O’nun aşkı.’”
Birkaç ay sonra, bu düzene alışarak ilerlediğinde, bana haber ver sana Yaradan’ın yollarında ilaveler yapayım.
Doğrusu maneviyatta zaman ve yer hiç engel oluşturmadığından, senden çok da uzak değilim. Neden Şavuot Bayramında “Sevdiğim ceylan gibi,” ayetiyle ilgili söylediklerimi hatırlamıyorsun? Atalarımız şöyle der, “Ceylanın kaçarken arkasına bakması gibi, Yaradan’da İsrail’den ayrıldığında, Yüzünü çevirir.” Daha önce yorumladığım gibi, yüzün Ahoraim’de (Arka/sonra gelen) olması, İsrail’e bir kez daha tutunma özlemi ve arzusunda olmaktır. Bu Yaradan’a tutunma özlemi ve arzusudur, özlem ve arzunun derecesi gerçekte yüzün kendisidir, tıpkı Rabbi Yehuda HaLevi’nin “Ruhumu Kutsa” kitabında yazdığı gibi, “Sen Yaradan’ı görmek için koştuğunda Ben’im yüzüm senin duandır.”
Dolayısıyla, en önemlisi bu özlem ve arzuyu arttırmaktır böylece yüz belirir, Amin, dileyelim öyle olsun.
Bana daha çok mektup gönder, bu senin için iyi olur.
Yehuda Leib