MEKTUP - 1

“Ve ilmin özüyle Doldurduğum tüm erdemli-kalplere konuşacaksın.”

Saygıdeğer Babama, mutlu ve uzun yaşasın.

Arınmışlık içinde yerine getirilen Kabala Çalışmasıyla ilgili konuştuklarımızla alakalı olarak, bilmediğim şeyleri size söyleyeceğim, ama siz de bütün sorularıma cevap vereceksiniz.

Görüyorum ki genel şeylerden başka yazacak fazla bir şeyim yok. Esas yol, pek çok kuşkudan emin olduklarımızı değil, emin olduklarımızdan kuşkuları çıkarmak olduğundan, arınmışlıkta tek kelime bile öğrenemem fakat akabinde kişi doğru çalışmaya gelir.

Bu, kişinin hali hazırda bunun için nitelikli olup olmamasına, yani alma arzusunun arınmışlıkta olmasına, ihsan etmek için almasına bağlıdır. Bu derecede olmayan kişinin kabala çalışması arınmışlık içinde olmaz, şöyle yazdığı gibi “Ve ilmin özüyle doldurduğum tüm erdemli-kalplerle konuşacaksın,” yani Yaradan’ın özüyle kalbi arınmış olanlarla.

Aksi takdirde bu kesinlikle imkânsızdır, atalarımızın söylediği gibi, “İnsan yalnızca aptallık ruhu içine girdiğinde günah işler.” Bundan kişi ilmin özüne sahip olmadıkça ona günahkâr denilemez sonucu çıkar. İnsanın sonsuza kadar günahkâr olduğunu hissetmemesi kendi eksikliğini görmediği içindir. Oysa gerçek şudur ki, ilmin özüyle ödüllendirilmediği sürece ona günahkâr denilir. Bu ister istemez böyledir ve kesinlikle bu Yaradan’ın onu doldurmasına bağlıdır…

(Mektubun geri kalanı kayıptır.)