Şavuot Yemeği Sırasında Duydum, 1948
Sina Dağı’nda manevi çalışmanın verilmesi meselesi; bu, manevi çalışma bir kere verildi ve sonra verilmesi durduruldu demek değildir. Aksine maneviyatta yokluk yoktur. Zira maneviyat, son bulmayan ebedi bir meseledir. Ancak verenin bakış açısından bizler manevi çalışmayı edinmeye uygun değiliz; biz ise bunu “Yukarıdaki kesti” diyoruz.
Ancak o zaman, Sina Dağı’nın eteğinde, tüm İsrail manevi çalışmayı almaya hazırdı. Yazıldığı üzere; “orada İsrail, tek bir adam ve tek bir kalp olarak kamp kurmuştu.” O zaman tüm halk hazırdı; bir tek niyette idiler; bu yalnız manevi çalışmanın edinilmesi düşüncesiydi.
Ancak, verenin açısından hiçbir değişiklik yoktur, O her zaman verir. Baal Şem Tov tarafından şöyle yazılmıştır: “Kişi her gün Sina Dağı’nda on emri duyar.”
Manevi çalışma, “hayat iksiri” ve “ölüm iksiri” diye adlandırılır. Bu iki zıt şeyin nasıl tek bir nesne için söylendiğini anlamak zorundayız.
Bilmeliyiz ki hiçbir şeyi olduğu gibi edinemeyiz; ancak, her şeyi kendi algımıza göre ediniriz. Ve gerçeklik kendi olduğu gibi bizi hiç ilgilendirmez. Bu nedenle, manevi çalışmayı da olduğu gibi edinmeyiz, ancak kendi algıladığımızı ediniriz. Bu nedenle tüm izlenimlerimiz de algımızın bir sonucudur.
Bu nedenle, kişi manevi çalışma çalışırken, bu onu Yaradan sevgisinden uzaklaştırırsa, bu manevi çalışma kesinlikle “ölüm iksiri” kabul edilir. Diğer taraftan kişinin manevi çalışma öğrenişi onu Yaradan sevgisine yaklaştırırsa, bu kesinlikle “hayat iksiri” kabul edilir.
Ancak manevi çalışmanın kendisi, kendi olduğu gibi, onu edinmek zorunda olan aşağıdaki göz önüne alınmaksızın, “Kli’siz bir Işık” olarak kabul edilir, ona herhangi bir edinim yoktur. Bu nedenle, manevi çalışmadan söz ettiğimizde, bu kişinin manevi çalışmadan edindiği algılamaya işaret eder ve yalnızca yaratılanın gerçekliği ile belirlenir.
Kişi kendisi için çalıştığı zaman buna Lo Lişma (O’nun rızası için değil) denir. Ama Lo Lişma’dan Lişma’ya (O’nun rızası için) erişiriz. Eğer kişi henüz manevi çalışmanın edinimi ile ödüllendirilmemiş ise, gelecek sene manevi çalışmanın edinimi ile ödüllenmeyi umar. Ancak kişi Lişma’nın tamamını edinmekle ödüllendirilmiş ise kişinin bu dünya ile yapacak daha fazla bir şeyi kalmaz; çünkü tamamen Lişma’da olmak için her şeyi ıslah etmiştir.
Bu nedenle, her yıl manevi çalışmanın edinim zamanı vardır; çünkü o zaman aşağıdan uyandırılmaya hazırdır. Çünkü bu zamanın uyandırılmasıdır, bu manevi çalışmanın verilişi ışığının aşağıdakilere ifşa olduğu zamandır. Böylece yukarıda bir uyanma olur, bu aşağıdakilere manevi çalışmayı edinmeye nitelikli eylemde bulunmak için güç verir.
Bu nedenle eğer kişi Lo Lişma’nın Lişma’yı getirdiği yolda yürürse, doğru yolda yürür. Böylece kişi sonunda Lişma’ya erişmekle ve manevi çalışmayı edinmekle ödüllendirileceğini umacaktır.
Ancak ihtiyatlı olmak gerekir; her zaman amaç göz önünde tutulmalıdır, aksi hâlde, kişi tam tersi bir çizgide yürüyecektir, zira bedenin kökü kendisi için almaktır. Bu nedenle de her zaman köküne doğru çeker, bu almak için almaktır, “hayat ağacı” denen manevi çalışmanın tam tersidir. Bu nedenle de beden manevi çalışmayı “ölüm iksiri,” olarak görür.