Üç Vardiya

14) Rabbi Elazar ve Rabbi Yosi bir gece oturuyor ve gece yarısından önce Tora ile uğraşıyorlardı. O zaman, bir horoz öttü, yani gece yarısı vakti geldi. Kutsamaları kutsadılar, "Kekliğe geceyi gündüzden ayırma anlayışını kim verdi." Rabbi Elazar ağladı ve dedi ki, "Buraya kadar Yaratan 390 tane gökyüzünü sarstı ve onları çarptı, iki gözyaşı damlasını aşağıya büyük denize gönderdi ve ağlamakta olan oğullarını hatırladı."

15) Geceye yazılmış olan 12 saat üç tarafa- sağ, sol ve ortaya bölünür. Eğer gecede 12 saatten daha fazla varsa, onlar gece diye değil, ama gündüz diye adlandırılırlar, çünkü yalnız 12 saat Malhut'dur, bu da "gece" diye adlandırılır. Bu 12 saat üç tarafa bölünmüştür, kutsal meleklerin üç kampı üç tarafa bölünmüştür.

Malhut çaprazda kaybolduğu için, dört Sefirot HG TM, her birinin içinde, 16 Behinot [muhakeme] yapmak üzere HG TM içermezler. Böylece, yalnızca HGT'den oluşurlar ve yalnızca 12 Behinot vardır, çünkü dört kere üç on-iki eder. Bundan çıkan şudur, aydınlanma yalnızca HGT'dir, üç çizgidir. Ancak, her biri HG TM içinde aydınlatırlar, Malhut'un içinde bile. Bundan çıkan şudur, gece dört parçaya bölünmüştür, HG TM, burada her parçada üç çizgi HGT vardır. Ve iki Sefirot HG gecenin ilk yarısındadır, bunlar altı tane olduğu için her birinde üç çizgi vardır. İki Sefirot TM gecenin ikinci yarısındadır ve bunlar altı saattir, çünkü herbiri üç çizgiyi içerir, HGT.

Bununla beraber, meleklerin şarkılarına saygı göstererek, gece dört vardiyaya bölünmez, HG TM, ama üç vardiyaya bölünür. Çünkü üç vardiyada şarkı söyleyen melekler, geceyi aydınlatan Hohma'nın aydınlığından uzanırlar, yazıldığı üzere, "O hala gece iken kalkar." Hohma'nın bu aydınlatma işlemi, Malhut için değil, ama yalnızca üç çizgi için geçerlidir, Malhut aydınlığını yalnızca onların aydınlığını alır ve onları açığa çıkarır, ama hiç işletmez.

Böylece, onun şarkı söyleyebileceği onun kendi Behina'sından [Behinot'un tekili], bir vardiya yoktur. Bu nedenle bu Behina'da, gece yalnızca üç çizgiye ayrılır, her bir çizgide HG TM'dir, böylece bunlar gecenin bu Behina'sı içindeki 12 saattir.

Bunu takiben gecenin var oluşu bakımından, bu Partzuf Malhut içinde dört Sefirot vardır, HG TM ve gece yarısı noktasından böler, Sefira Tifferet, orta çizgi parlamaya başladığı zaman, Yaratan orta çizgi olan Eden Bahçesine girerek "Eden Bahçesi" diye adlandırılan Malhut'a da girer. Ama şarkı söyleyenler bakımından, gece üç çizgiye ayrılır, her bir çizgide HG TM ile çünkü Malhut-de-Malhut çalışmaz ve onun Behina'sından dışarıya şarkı gelmez.

16) İlk kamp, gecenin başlangıcındaki ilk dört saatinde, Efendilerini, sağ çizgiyi, Hesed'i övmek için atanmıştır. Derler ki, "Yeryüzü ve içerdiği her şey Efendinindir... çünkü O, onu denizlerin üstüne kurmuştur ...Kim Efendinin dağına yükselir ve onun Kutsal yerinde durur? Temiz elleri ve saf bir kalbi olan." Bunu dediler, çünkü gece kanatlarını dünyanın üzerine açtığı zaman, dünyanın tüm insanları ölümü tattılar ve ruhları dışarı çıkıp geldi, şu melekler durdular ve ruhlar hakkında dediler ki, "Kim Efendinin dağına yükselir?" Tanrının dağı bu Tapınak dağıdır. "Onun kutsal yeri" İsrail bölümüdür.

Yukarı Tapınağın içinde Malhut olduğu için, aşağı Tapınağın içinde de vardır. Aşağı Tapınak içindeki her şey, bu Tapınak Dağı, İsrail bölümü, kutsalların kutsalı, yukarı tapınakta var olan modellerinden uzanır. Aşağı baktıkları zaman, yukarıda ne olduğunu biliyorlardı- orada da Tapınak Dağı vardı, İsrail bölümü vardı, "Efendinin dağı," "Onun kutsal yeri," ve "kutsalların kutsalı" diye adlandırılan kutsalların kutsalı vardı.

17) Her bir gökyüzünde çeşitli atanmış görevliler ve memurlar olduğu için, ruhlar oraya çıkıp geldikleri ve yukarı çıkmak istedikleri zaman, eğer ödüllendirilmemiş iseler, geri çevrilirler ve dünyada yürür ve başıboş gezerler. Sonra birkaç alay ruh, onları alır ve onları yakın gelecekte ne olacağına dair yanlış sözlerle veya bazen doğru sözlerle bilgilendirir.

18) Yukarıda, dürüstlerin ruhları yürür ve başı boş gezerler ve kapılar onlara açılır. Aşağıdaki Tapınak Dağı gibi olan, "Efendinin dağı," diye adlandırılan yere kadar yükselirler ve oradan da "Onun kutsal yeri," diye adlandırılan bir yere kadar yükselirler. Orada, tüm ruhlar Efendinin huzuruna çıkarlar, İsrail'in Yaratanın huzuruna çıktığı "İsrail bölümü" diye adlandırılan aşağıdaki yerde olduğu gibi. Ruhlar orada durduğu zaman, Efendilerinin sevinci onların içinde kutsalların kutsalının yerini yapmak içindir, burada onların tüm çalışmaları ve erdemlerinin kazınarak yazıldığı yerdir.

19) İkinci kamp ikinci saatlerde şarkı söylemek için atanmıştır. Onlar gece yarısına kadar yalnızca iki saat şarkı söylerler ve Yaratan, orta çizgi, Eden Bahçesine girer. Bunun nedeni şudur, çünkü ikinci vardiya sol çizgi olduğu için, ikinci kampın melekleri sol taraftan uzanır ve onlar üçüncü dört saatin başına kadar şarkı söylemelidirler. Ancak, Malhut'un var oluşu bakımından, gece dört parçaya bölünür, HG TM, her birinin içinde üç saat olarak, şöyle devam eder, Sefira Gevura, sol çizgi gece yarısı noktasında son bulur ve Sefira Tifferet, orta çizgi başlar.

Bundan dolayı, sol tarafın melekleri şarkılarına son vermek zorunda kaldılar, çünkü gece içinde çoktan orta çizginin hâkimiyeti başladı. Böylece, gece yarısından önce yalnızca iki saat şarkı söylediler ve şarkılarını gece yarısı noktasında durdurmak zorundaydılar, çünkü sonra Yaratan, orta çizgi, Eden Bahçesine, Malhut'a girer ve sol çizginin şarkı söyleme zamanı geçer.

20) İkinci vardiyanın melekleri Tapınağın yıkılmasından sonradırlar, Zion'un matemlileri. Tapınağın yıkıntıları üstünde ağlayanlar onlardır. Ortadaki dört saatin başlangıcında, Sitra Ahra'nın öncelikle tutunduğu sol çizgi, başlar ve derki, "Babil'in nehirleri ile, oraya biz oturduk ve ağladık da." İsrail ile Babil'in nehirleri üzerine ağlayanlar onlardır. Yazılmış olanın anlamı budur, "Ve ağladık da." "Da" kelimesinin anlamı, biz de melekler gibi ağladık demektir. Orada ağladıklarını nasıl biliriz? Çünkü yazılmıştır ki, "İşte bak, onların cesur adamları dışarıda ağlar." "Dışarıda" nedir? Babil'dir, çünkü meleklerin hepsi Şehina'ya Babil boyunca eşlik etmişlerdir ve orada İsrail ile birlikte ağlamışlardır. Onların, "Babil'in nehirleri," ile başlamaları ve "Oh Efendi, hatırla, Edom'un oğullarına karşı."

21) Sonra, Yaratan kendi kademelerinde uyandı, gökleri sarstı ve 12,000 tane dünya titredi ve O gürledi ve ağladı. Yazılmıştır ki, "Efendi yüksekten gürleyecek ve kendi kutsal yerleşiminden kendi sesini çıkaracak. Kendi sürüsüne karşı güçlüce gürleyecek." O, İsrail'in sürgünde olduğunu hatırlar ve aşağıya büyük denize iki gözyaşı gönderir. O zaman, kuzey tarafında bir alev uyanır ve kuzey tarafından tek bir rüzgâr bu alevle çiftleşir ve bu alev dünyada yürür ve başı boş gezer. O zaman gece yarılanmıştır ve bu alev yürür ve horozun kanatlarına çarpar ve horoz öter. Böylece Yaratan Eden Bahçesine girer.

Gecenin üç vardiyası Malhut'un üç çizgisidir. İkinci vardiyadan, sol çizgiden, Dinim'den, orta çizgi gelene ve sol ile sağ çizgiyi birleştirene kadar uzanır, soldaki Hohma sağdaki Hassadim'i giyinene ve bütünlüğü aydınlatana kadar. Manula [kilit] diye adlandırılan Malhut-de-Midat-ha-Din'in bakış açısından orta çizgi başlangıçtaki Masah-de-Hirik'i yükseltene kadar ve bunun ardından bu Malhut'dan, Miftaha [anahtar] diye adlandırılan Bina'ya kadar azalana kadar, sol çizgi sağ çizgi ile birleşmek için boyun eğmez.

O zaman Yaratan, orta çizgi, kendi kademelerinde, sol çizginin Dinim'i yüzünden uyanır ve göklere vurur, yani Masah-de-Hirik içinde çiftleşir. Ve solda Hohma'nın aydınlığından uzanan 12,000 tane dünya sallanır, çünkü Masah onları VAK'in içine kısıtlar. Onlar 12 sayısıdırlar, çünkü her çizgi 12 Behinot-de-Malhut'dan oluşur.

VAK'a, Katnut'a kısıtlanan Masah yüzünden gürler ve ağlar, Katnut "ağlama" diye adlandırıldığı için O’nun gürlediği ve ağladığı var sayılır, EKYEH [Aleph-Hey-Yod-Hey] ismine bitişik olan harflerle ilgili olarak, bu da Bochu [Bet-Vav-Chaf-Vav] ismidir. O, İsrail'in sol çizginin Dinim'i yüzünden sürgünde acı çektiğini hatırlar ve iki damla gözyaşını büyük denize, Malhut'a indirir. Bu iki gözyaşı Malhut'un iki Bahinot'udur, Masah-de-Hirik'e dahil edilmiş olan Miftaha ve Manuala'dır. Hohma, Eynaim diye adlandırıldığı için, Hohma'nın kısıtlanması da gözyaşı diye kabul edilir. Mochin-de-VAK-de-Hohma'ya uzanmak için, Dinim-de-Manula gizlenmek zorundadır ve orta çizginin Zivug'u yalnızca Masah-de-Miftaha üzerinde olmak zorundadır. Böylece kuzey tarafında bir alev uyanır- Masah-de-Hirik'deki Dinim- "bir alev" diye adlandırılır. Kuzey tarafı sol çizgidir. Orada uyanamaz, ama yalnızca Masah-de-Miftaha'da, Bina'ya yükselen Masah-de-Malhut'da uyanır. Bu Malhut'un kendi yerine dönmesi yüzünden sol çizgi dışarı gelir ve şimdi Malhut'un Bina'ya, Masah-de-Miftaha'ya yükselmesi, orta çizgi sayesinde, orada tekrar uyanır.

Ve kuzeydeki tek bir ruh, kuzeye eklenmiş olan orta çizgi bu alevle çiftleşir. Böylece Mochin-de-VAK-de-Hohma bir kere daha onun üzerine uzanır ve "kuzey tarafındaki bir alev," diye adlandırılan Masah-de-Miftaha dünyada yayılır ve Manula saklanmış ve gizlenmiştir. O zaman gece yarılanmıştır, bunun için Tifferet'in, orta çizginin hakimiyeti başlar ve gece yarılanmıştır. Bunun nedeni şudur, çünkü gecenin ilk yarısı iki çizgidir, HG ve gecenin ikinci yarısı TM'dir. Bu alev, Masah-de-Miftaha, horozun kanatlarına çarpar, bu Melek Gabriel'dir, çağırır. Bu kalk borusudur, insanları uykularından uyandırmağa çağırır.

Solun Dinim'i yüzünden, uyku insanlara yayılmıştır. Bu Mochin'in ayrılışıdır. Ve bu alev sayesinde orta çizgi, sol çizgi içinde uyanır ve sol sağ ile birleşir, Mochin-de-VAK-de-Hohma, Rachamim, uyanır ve uyku dürüstlerde biter. Aşağıdaki horozdan kast edilen şudur; şu gece yarısı, alev gelir, uyanış onun iki kanadını birbirine çarpar, bu sağ ve solun birleşmesine işaret eder. Çağırır, bu, dürüstlerin uykusunu durduran, yukarıdaki kalk borusuna işaret eder ve aşağıdaki horoz da ötüşü ile bir nebze insanları uykularından uyandırır. O zaman, Yaratan, orta çizgi, Eden Bahçesine girer, bundan sonra Tifferet'in, orta çizginin hakimiyeti başlar.

22) Dürüstlerin ruhları ile oynamak için Eden Bahçesine girene kadar Yaratanda hiç hoşnut değildir. Bu birleşmenin işareti, Ester'in, Malhut'un Krala, ZA'ya şu söylediğidir, "Biz, ben ve benim insanlarım, tahrip edilmek, katledilmek ve yok edilmek için satıldık." Bu sol tarafın Dinim'inin hâkimiyetidir. "Ve kral Ahasuerus dedi ki, ... 'O kimdir?'... Ve Ester dedi ki... 'Günahkâr Haman,'" sol çizgiden uzanan Klipa. Sonra Masah-de-Hirik-de-Miftaha üzerindeki Zivug yapıldı ve sonra yazılmıştır ki, "Kral, şarap ziyafetinden öfkesi içinde kalktı ve sarayın bahçesine gitti." "Kalktı" Mohin'in uzanması demektir, yazıldığı üzere, "O hala gece iken kalktı." "Şarap ziyafetinden," Mohin-de-VAK-de-Hohma'dır. "Öfkesi içinde, "sol çizgiden uzanan, çok taraflı Dinim'den etkilendi demektir. "Sarayın bahçesine" Eden Bahçesine demektir.

23) Yaratan Eden Bahçesine girdiği zaman, bahçenin tüm ağaçları ve tüm şu dürüstlerin ruhları başlar ve der ki, "Başlarınızı kaldırın, Oh kapılar... böylece mutluluğun Kralı içeri girebilsin. Mutluluğun Kralı kimdir? Güçlü ve aziz Efendi." Dürüstlerin ruhları yeryüzünde bedenlerine döndükleri zaman, tüm şu melekler onları güçlendirir ve der ki, "Bakın, Efendinin tüm hizmetkarları, Efendiyi kutsayın." Üçüncü kamp bu mısraı, son üç saatte söyler, orta çizgi.

24) Üçüncü kamp sabaha kadar, sabahın ışıkları parlayana kadar şarkı söyler ve sonra tüm şu yıldızlar şarkı söyler ve sonra tüm şu gündüzü yöneten yüksek melekler- ZA'dan uzanan- Efendilerini överler. Onların hepsi Efendilerini över ve şarkı söylerler, yazıldığı üzere, "Sabah yıldızları hep birlikte şarkı söyler ve Tanrının bütün çocukları alkışlar," yani tüm melekler alkışlar demektir. Gece vakti, yalnızca Malhut'dan uzanan melekler şarkı söyler. Ama gündüz vakti, ZA'dan uzanan melekler de şarkı söyler.

25) Gündüz vakti, güneş çıkıp geldiği zaman, İsrail aşağıda ve güneş yukarıda şarkı söyler. Güneş tekerlekleri üzerinde gezerken, hoş bir ses başlar ve şarkı söyler, yazılmıştır ki, "Efendiye şükürler olsun, ismini yüksek sesle söyle, Onun işlerini insanlar arasında bilinir yap. Ona şarkı söyle, Ona ilahi söyle." İsrail gün içinde onu över. Eğer bu dünyanın insanları taş-kalpli ve kör olmasa idi, Yaratanı gezdiren ve öven güneşin tekerleklerinin hoş sesiyle yüzleşemeyeceklerdi.