Onuncu Emir
237) Onuncu emir, Tefillin [filakteri] takmak ve “Ve Tanrı insanı kendi suretinde yarattı” diye yazıldığı gibi, kendini üst formda tamamlamaktır. Ayrıca, “Başın, üzerinde Karmel gibidir” diye de yazılmıştır. Bu üst Roş’tur [baş], üst Kral’ın, HaVaYaH’ın baş Tefillin’idir, oyma harflerledir. HaVaYaH ismindeki her harf, Tefillin’de bir bölümdür. Böylece kutsal isim, harflerin sırasına göre Tefillin’in bölümlerine yazılır. “Efendi’nin adı, senin üzerinde anılacak ve senden korkacaklar” bu baş Tefillin’dir, harflerin sırasına göre kutsal isimdir.
Açıklama: Yoksulları affetme emri, Tanrı’nın sureti olan üst formu çekmek için yalnızca bir başlangıçtı. Yoksulları affetme emri aracılığıyla, İma, Malhut’a dâhil edildi, yazıldığı üzere “Benzerliğimize göre, kendi suretimizde insan yapalım.” İma'nın, kıyafetlerini kızına ödünç vermesinin anlamı budur. Malhut'un İma'ya dahil olmasıyla ELEH harfleri ZON'un yerine düşmüş ve İma'da sadece MI harfleri kalmıştır. AVİ’nin ELEH harflerinin ZON’a indiği, Aba’nın ZA’yı aldığı, İma’nın Nukva’yı aldığı ve onların gerçek ZON haline geldikleri kabul edilir çünkü aşağıya inen üst, onun gibi olur.
Bunlar aracılığıyla ZON, Elokim’in Tzelem’inin Katnut’unu, Roş’suz VAK’ı elde etti çünkü İma da, bu katılımla GAR’ını kaybetti zira üç Kelim ELEH ondan düştü ve MI, KH harfleri onda kaldı, bununla o alt üç Kelim’den ve ilk üç ışıktan yoksun kaldı. Böylece Ruah Nefeş’in ışıkları onun MI kaplarında kaldı - Ruah’ın ışığı Keter kabında ve Nefeş’in ışığı Hohma kabında.
Bu nedenle, ZON’a, Roş olmadan sadece VAK verebilirdi. Bundan ZON'un, "Tanrı'nın sureti" olarak adlandırılan GAR'ın Mochin'i olan üst formda tamamlanmadığı sonucu çıkar. Bu nedenle onuncu emir, Tefillin giymek ve kendini üst formda tamamlamak olduğu söylenmiştir. Tefillin emriyle kişi, GAR’ı ZON’a çeker ki bunlar üst imajın tamamlanmasıdır.
Bu, alttaki insana atıfta bulunsa da ve ZON, şimdiye kadar zorunlu olarak tamamlanmış olsa da - çünkü kendileri AVİ’nin yerine yükselmeden ve Mohin’lerinde onlar gibi büyümeden önce, alttaki insan için NRN’yi doğuramazlardı -o zaman neden İma’nın hala Katnut’ta olduğunu söylüyoruz?
Bilmelisiniz ki ZON, Mohin de AVİ’yi elde ettiğinde, AVİ’yi giydirir ve gerçekten onlar gibi olur çünkü yukarıya yükselen alttaki, gerçekten onun gibi olur. Bu nedenle, artık AVİ’de tespit ettiğimiz her şey AVİ olan ZON’a atıfta bulunur, zira Mohin de ZON de Atzilut’u doğurmak için AVİ’de uygulanan tüm davranışlar, alt insan için NRN olan Mohin’i doğurduklarında AVİ olan ZON’da da tamamen geçerlidir. Arada hiçbir fark yoktur. Dolayısıyla, isimleri değiştirmeye gerek yoktur ve şimdi ZON, AVİ olarak adlandırılır ve alt insanın NRN’si ZON olarak adlandırılır. Geri kalan her şey için bunu hatırlayın.
“Ve Tanrı insanı kendi suretinde yarattı.” Yehida ve Haya’nın Kelim’i yoktur. Sadece NRN, Bina ve ZON kaplarına sahiptir. Açıkça “Keter’in kabı” dediğimizde bile bu Bina ve ZON’un Keter’ine atıfta bulunur. Ayrıca Bina ve ZON, Tikkun KAVİM [çizgilerin ıslahı] yoluyla on Sefirot’a bölünür. Bina’nın üç çizgisi HBD, ZA’nın üç çizgisi HGT ve Nukva’nın üç çizgisi NHYM’dir. Bu sayı Hassadim’in ışığı için geçerlidir, ancak Hohma’nın aydınlatmasını vermek için, Bina iki Behinot’a [ayırt etme], AVİ ve YESHSUT, HBD HGT’ye bölünmüştür - ki bunlar ZAT de ZON ile birlikte on üç Sefirot’tur. Gematria’da bu tamamlanmış ismi ifade eden Ehad’dır [“bir”, Alef-Het-Dalet olarak yazılır].
Bunun nedeni Keter ve Hohma’nın, HS de AA’da gizlenmiş olmalarıdır ve sadece onun Bina’sı, Atzilut’un AVİ’sine ve YESHSUT’una bölünerek tüm Mohin de Atzilut’u aydınlatır. Onun GAR’ı AVİ’de ve VAK’ı da YESHSUT’ta parlar. AVİ’ye “Tzelem’in Mem’i”, “saf bir daire” denir çünkü [son] Mem, kapalı bir daire [מ Mem Sofit] gibidir, Mohin’i her taraftan kapatır. YESHSUT’a “ Tzelem’in Lamed’i” denir çünkü Lamed başını yukarı kaldırır [ל Lamed], bu da Mohin de GAR’ı ima eder, yazıldığı üzere, “Rab’bin adı güçlü bir kuledir; erdemli kişi onun içinde koşar ve yüksek bir yere kurulur.” Bu böyledir çünkü YESHSUT bir kuledir ve ZA da o kulede koşan ve çok yükseğe kurulan erdemli kişidir.
Dolayısıyla AVİ, Mohin’i kapatan bir dairedir. Büyük yüksekliklerinden dolayı Hohma’nın ışığı onlarda görünmez, zira içlerindeki Hohma’nın ışığı, HS, Atzilut’un tüm Partzufim’inden kaybolmuştur ve içlerinde sadece Hassadim’in ışığı, saf hava vardır çünkü hava Ruah’ın ışığıdır. Buna “gizli hava” da denir çünkü Yod, AVİR’inden asla ayrılmamıştır.
Ancak, YESHSUT, ZAT de Bina olduğundan, Bina’ya dahil olan ZON’a “gizli hava” denmez, çünkü Mohin de Gadlut’un ZON’a verilmesi sırasında Yod, onların AVİR’inden [havasından] çıkmış ve Ohr [ışık], Hohma ve Mohin de GAR olmuşlardır. Bu nedenle YESHSUT’a “havada uçan bir kule” denir. Bir kule [İbranice: Migdal] Gadlut de GAR anlamına gelir. Ve bu Mohin ZON’da sabit olmadığından, Katnut sırasında Yod'un Or'a girmesi nedeniyle ZON, Avir oldu. Gadlut zamanında Yod, Ohr haline gelen AVİR’den çıkar. AVİR’deki ıslahı nedeniyle uçan bir kule olarak kabul edilmesinin nedeni budur. Ayrıca, ZA’ya Tzelem’de Tzadi denir çünkü yüksekte kurulan kulede koşan kişi Tzadik’tir [erdemlidir].
Üç harf Tzelem [İbranice] ZA-Tzadi, YESHSUT-Lamed ve AVİ-Mem’dir. Ayrıca, HS (Hohma Stimaa) oldukları için, HBD-AVİ, Hohma-saf bir dairenin içine alınmışlardır. YESHSUT Bina’dır, ancak o Roş AA’ya yükseldiğinde, Yod AVİR’inden çıkar ve havada uçan bir kule gibi Hohma verir. Kulenin içinde koşan ZA, Mohin’i, Daat’ı alır, dolayısıyla Mohin her zaman Tzelem adıyla anılır.
HBD’nin Tzelem’in Mem, Lamed, Tzadi harfleri olduğu ve HBD olarak adlandırılan Mohin’deki üç çizgi ile karıştırılmaması gerektiği söylenmiştir. Bunun nedeni, Tzelem’in HBD’sinin üç çizgide değil, birbirini giydiren üç tam Partzufim olmasıdır çünkü Hohma, Tzelem’in Mem’idir, Bina’nın içinde Hazeh’den aşağı kıyafetlenen AVİ, Tzelem’den YESHSUT-Lamed’dir ve YESHSUT Hazeh’den ve aşağıdan Daat-ZA’nın içinde kıyafetlenen, Tzelem’den Tzadi’dir.
Onuncu emir, Tefillin giymek ve kendini formda tamamlamaktır ‘Ve Tanrı insanı kendi suretinde yarattı’ diye yazıldığı gibi, bu demektir ki Tefillin aracılığıyla, Mohin de GAR, Tzadi-Lamed-Mem harflerinin sırasına göre uzatılır, yazıldığı üzere, “Ve Tanrı insanı kendi suretinde yarattı”, bu da Adam HaRişon’un yaratıldığında aldığı Atzilut’un üst parlaklığıdır. Biz onları önce ZON’a çekeriz ve oradan bu Mohin bize ihsan eder.
Baş Tefillin, üsteki Kutsal Kral’ın, HaVaYaH’ın oyulmuş harflerlerdeki adıdır. Tefillin’e Karmel denir çünkü Karmel bollukla dolu Kar Maleh [dolu bir mera] anlamına gelir, yazıldığı üzere, “Başının üzerindeki Karmel gibidir.” Üst Roş de ZA ve Nukva’nınki, baş Tefillin’i - üst Mohin de Tzelem - giydirildiğinde, Karmel gibi yani bereketle dolu bir mera gibi olurlar. Bu Mohin’e, Yod, Hey, Vav, Hey harflerinin sıralanışında olduğu gibi, “Yüce, Kutsal Kral’ın adı”, dört harf HaVaYaH olarak adlandırılır.
Onun, yazılı harflerde HaVaYaH’nın vurgulamasının nedeni, her harfin Partzuf’un kendisinde yazılı olmasıdır çünkü her Partzuf’ta dört HaVaYaH harfi, on Sefirot vardır. Dolayısıyla bu, her biri kendi içinde tam bir Partzuf olan yazılı harfleri ifade eder.
HaVaYaH ismindeki her harf Tefillin’deki dört bölümden biridir. Kutsal isim, harflerin uygun sırasına göre içlerine kazınmıştır. Bir bölüm kendi içinde tam bir Partzuf anlamına gelir ve Mohin’de HaVaYaH isminin her bir harfi, kendi içinde tam bir Partzuf haline gelir. Kutular içinde Yod, Hey, Vav, Hey sırasına göre dizilirler. Bunlar RAŞİ’nin Tefillin’idir çünkü Rabenu Tam’ın Tefillin’i Yod, Hey, Hey, Vav sırasına görekutulara yerleştirilmiştir.
238) Tefillin’deki ilk bölüm “Her ilk doğanı Benim için kutsayın”şeklindedir. Bu Yod de HaVaYaH’dır, kutsallıktır yani Hohma’dır, tüm üst kutsalların ilk doğanıdır. O, ince bir iz yoluyla Yod’dan inen “her rahmin ilk yavrusu”dur ve olması gerektiği gibi meyve ve döl vermek için rahmi açandır. Bu üst kutsal olandır.
Üst AVİ, Yod de HaVaYaH’ta ima edilir. Yod, Aba’ya işaret eder ve Yod’un dolgusu olan Vav-Dalet, İma’ya işaret eder. Partzuf AVİ’ye “kutsallık” denir ve “ilk doğan” olarak adlandırılır. YESHSUT ve ZON, kutsallığı yalnızca üst AVİ’den aldıklarında “kutsallık” olarak adlandırılır. Bu nedenle, Yod de HaVaYaH’a “tüm üst kutsalların ilk doğanı” olarak adlandırılır, Atzilut’un tüm kutsal Partzufim’inin ilk doğanıdır çünkü Atzilut’un Partzufim’i için Keduşa [kutsallık] AVİ’den uzanır zira Hohma’nın ışığı “kutsallık” olarak adlandırılır.
AVİ, Tzelem’deki Mem, Hohma de Atzilut’tur çünkü HS, onların içinde kıyafetlenir ve gizlenir. Dolayısıyla, onlar sadece saf havadır, Hassadim’in ışığıdır, zira bu Hohma, AA'nın Roş'unda gizlenmiştir.
Bu Partzufim, Hohma’yı yalnızca Roş de AA’ya yükseldiğinde Hohma olmaya geri dönen ve orada AVİ aracılığıyla HS ile birleşen Bina’dan alabilir. O zaman Bina da Hohma olarak adlandırılır ve bu Hohma’ya otuz iki yolun Hohma’sı denir. Böylece, Hohma olmaya geri dönen Bina’ya bile kutsallık denir çünkü o, AA’ya yükselişi yoluyla AVİ’deki HS’den alır. Atzilut’un geri kalan Partzufim’i için durum aynıdır, onlar da sadece Hohma olmaya geri dönen bu Bina’dan alırlar.
“Her rahmin ilk yavrusu” olan Yod’dan inen bu ince iz, rahmi meyve ve yavru vermesi için açar. Bu böyledir çünkü bu üç safha olarak kabul edilir: baş, gövde ve iz. Üst ucuna Roş [baş] denir, bu da AA’yı ima eder ve AVİ’de gizlenir ve giydirilir. Yod’un Guf’u [bedeni] “gövde” olarak adlandırılır ve Partzuf AVİ’nin kendisini ima eder. Yod’un alt ucuna “iz” denir ve bu Partzuf AVİ’nin sonundaki Yesodot’u [Yesod’un çoğulu] ima eder ve buna “ince bir iz” denir.
Bununla birlikte, “iz” adı öncelikle Yesod de Aba ile ilgilidir çünkü İma’nın Yessod’u “yol” anlamına gelir, yazıldığı üzere: “Ve Senin yolların heybetli suların içindedir.” Bu böyledir çünkü Hassadim’deki bolluk büyük olduğunda, onlara “heybetli sular” denir, burada asla durmayan iz ve yolun Zivug’undan, heybetli sular dünyalara durmaksızın akar. Ve Partzuf AVİ, iz ve yolun birleşiminde kurulmadan önce, dünyalara hiçbir bolluk verilmemiştir.
Dolayısıyla, Yod’dan inen o ince iz ile "her rahmin ilk doğanıdır". İma’nın yoluna “rahim” denir çünkü tüm Rahamim oradan verilir. AVİ, iz ve yolun birliğinde kurulmadan önce bu engellenmiştir. Sadece Aba'nın ince izi aracılığıyla açılırdı. Bu nedenle ince yola “Her rahmin ilk doğanı” denir, bu rahmi meyve ve yavru vermesi için açar çünkü “ilk yavru” “açılış” anlamına gelir. Aba’nın ince izi onunla birleştiği an, İma olması gerektiği gibi bol meyve ve döl verir, yazıldığı üzere: “Ve Senin yolların kudretli suların içindedir.”
239) İkinci bölüm “Ve bu, Tanrı seni getirdiği zaman olacaktır.” şeklindedir. Bu, Bina olan Hey de HaVaYaH’tır, saraydır. Onun rahmi Yod aracılığıyla içindeki elli gizli kapıya, koridora ve odaya açılır. Yod’un o sarayda yaptığı bu kapı, içindeki Şofar’dan [özel boynuz], Bina’dan çıkan bu sesi duymak içindir, zira bu Şofar her taraftan engellenmiştir ve Yod gelir ve sesi dışarı çıkarmak için onu açar. Ve onu açtığında üfler ve köleleri özgürlüğe kavuşturmak için ondan bir ses çıkarır.
Bu böyledir çünkü Hey de HaVaYaH, Partzuf YESHSUT’a, Tzelem’in Lamed’ine, havada uçan bir kuleye işaret eder. Bu, rahmi Yod aracılığıyla elli kapıya açılan saraydır çünkü AVİ, açılmayan engellenmiş havadır, Tzelem’in Mem’i, Mohin’lerinde bir halkadır. Ve Yod onların Avir’inden Hohma’nın ışığını verecek şekilde çıkmaz. Dolayısıyla, onlar sadece saf hava olan Hassadim’in ışığını verirler. Ancak Tzelem’in Lamed’i olan YESHSUT, Bina - bir saray olarak kabul edilir - rahmi Yod aracılığıyla elli kapıya açılır ve Bina’nın Hohma’ya dönüştüğü Roş AA’ya yükselişleriyle ZON’a Hohma verir.
Bu Bina’ya “Bina’nın elli kapısı” denir, zira içinde KHB ZON vardır, bunların her birinde on Sefirot vardır yani ellidir. Ayrıca, elli Sefirot’un her biri odalara ve koridorlara ayrılır. HGT’ye “odalar”, NHY’ye “koridorlar” denir, bu da onların kendileri için alma kaplarının olmadıklarını, ancak odalara girip çıkmalarına izin verdiklerini gösterir. Tefillin’deki ikinci kısım, “Ve bu, Tanrı seni getirdiği zaman olacak”tır, rahmi Yod aracılığıyla açılan saray, Hohma’yı ZON’a vermek için açılan YESHSUT de Atzilut olan Hey de HaVaYaH’ı ima eder.
Bu, Yod’un o sarayda, Şofar’dan çıkan sesi duymak için yaptığı açıklıktır çünkü o Şofar her taraftan engellenmiştir. Bu böyledir çünkü YESHSUT, Bina, Malhut’a katıldığında, Bina ve ZON de Guf de YESHSUT olan üç Sefirot ELEH, ZON de Atzilut’a inmiş ve iki MI harfi YESHSUT’ta kalmıştır. Daha sonra, MAN’ı yükselterek, alt Hey’ini, birleşmeden önce olduğu gibi NE’sinden Peh’e indirmiştir. O sırada üç harfli ELEH ona geri yükselir ve Elokim ismi yeniden tamamlanır.
ZON, Bina’ya geri yükselen ELEH ile birlikte yükselir. ELEH harfleri zaten yükselmiş ve Bina ile birleşmiş ve Elokim ismi tamamlanmış olsa da, Elokim isminin hala derin ve gizli olduğu kabul edilir çünkü içinde sadece Hohma’nın ışığı vardır ve Hohma’nın aydınlatması Hassadim’le kıyafetlenmeden ELEH’e alınamaz. Bu nedenle, bu ELEH harflerinin, onlarla birlikte Bina’ya yükselen ZON’un - ses olarak kabul edilen - kıyafetlendiği bir Şofar olarak kabul edilir. Bu böyledir çünkü onlar Katnut zamanından itibaren onlara dâhil oldukları ve ZA’yı içlerinde taşıdıkları için, onlarla birlikte ZON’u Bina’ya yükseltenlerdir.
Bu nedenle, Yod’un o sarayda yaptığı açıklığın, o Şofar’dan çıkan sesi duymak için olduğu söylenmiştir. Üst AVİ olan Yod, alttaki Hey’i, NE de YESHSUT’tan Peh’e geri getirmek için üst aydınlatma verir ve ZON’da bulunan üç ELEH harfini yükselterek onları Malhut’a katılmadan önce oldukları gibi, Bina’ya yeniden bağlar. Yod’un, YESHSUT’un sarayını açarak Şofar’dan ZA’ya Mohin verdiği anlaşılır, ki bunlar onun yükselttiği ELEH harfleridir.
Bunun nedeni ZON’un da ELEH harfleriyle Hohma’yı aldıkları Bina’ya yükselmesidir.
Onlar, içinde “bir ses” olarak adlandırılan ve yayılmasının bir ses yarattığı düşünülen ZA’yı Mohin de Gadlut ile yaymak için Şofar’dan, Bina’dan çıkan sesi duyarlar. Bu Şofar, her taraftan hem Hasadim’den hem de Hohma’dan bloke edilmiştir çünkü Şofar olarak adlandırılan, ELEH harfleri, ZON’un yerine düşer ve orada hem GAR’dan hem de Hasadim’in ışığından engellenmiştir.
Bu nedenle, iki ıslaha ihtiyaçları vardır: 1) GAR’larını yani Hohma’nın ışığını elde etmek için onları yükseltmek ve Bina’ya bağlamak. 2) Hohma’nın kıyafetlenmesi için içlerine Hassadim’in ışığını vermek.
İçinden bir ses çıkarmak için Yod geldi ve onu açtı. Bu ilk ıslahdır - Yod üst aydınlatmayı Hey’e, YESHSUT’un sarayına çeker. Bu, alttaki Hey’i onun yerine indirir ve içlerindeki ZON ile birlikte ELEH’i yükseltir ve onları Bina’ya bağlar. Böylece, ELEH harfleriyle yükselen ZA’ya da Mohin olan Hohma’nın aydınlanmasını elde ederler. Ancak Hohma’nın bu aydınlatması hala gizlidir ve Hassadim’in yokluğu nedeniyle parlamaz.
Bu nedenle sesin henüz çıkmadığı yani ZA’nın doğmadığı düşünülür. Bir ses çıkarmak için Hey’in gelip onu açtığı söylenmiştir. Yani ikinci ıslah yoluyla sesi ondan çıkarmak için ama şimdi o henüz çıkmamıştır.
Onu açtığında, içine üfledi ve köleleri özgürlüğe kavuşturmak için içinden bir ses çıkardı. Bu ikinci ıslahtır çünkü sarayı açtıktan ve ELEH harflerini ZON ile Hohma’nın ışığını elde ettikleri Bina’ya geri bağladıktan sonra, içine üfledi yani Avir, Hassadim’in ışığı olduğu için Yod Şofar’a hava üfledi. Ve Şofar, ELEH harfleri, Avir’i de aldığından yani Hassadim’in ışığını, ZA’yı -sesi- çıkardı ve doğurdu- ve onu tamamlanmış olarak yerine getirdi.
Bu böyledir çünkü Yod’un üflediği Hassadim giysisiyle, Hohma onunla kıyafetlenebilmiş ve ZA’ya kabul edilmiştir. Dolayısıyla, ZA’nın elde ettiği bu Mohin yani ses, köleleri özgürlüğe kavuşturur. Yani ZA aydınlatmasını dünyalara verir ve sonra İsrail oğulları “özgürlük” olarak adlandırılan Mohin de GAR ile ödüllendirilir.
240) İsrail, o Şofar’ın üflenmesiyle Mısır’dan çıktı, böylece bu Şofar, günlerin sonunda üflenecektir. Tüm kurtuluş o Şofar’dan, Bina’dan gelir ve bu Şofar, rahmini açan ve kölelerin kurtuluşu için sesini çıkaran Yud aracılığıyla bu Şofar’dan çıktığı için, Mısır’dan Çıkış’ın tüm hikâyesinde de bu mevcuttur. Bu, Kutsal İsmin ikinci harfi olan Hey’dir.
Bu böyledir çünkü ZON’a verilen tüm Mohin, ELEH harfleri olan bu Şofar’dan çıkar. ZA’nın İsrail’i Mısır’dan çıkarmak için aldığı o büyük Mohin de, bu Şofar’dandır ve aynı şekilde günlerin sonunda tam kurtuluş için ortaya çıkacak olan Mohin de, bu Şofar’dan olacaktır. Mısır’dan Çıkış’ın, Tefillin’deki bu bölümde yer almasının nedeni budur, “Ve bu, Tanrı seni getirdiğinde olacaktır”.
Mısır’dan çıkış için ortaya çıkan Mohin, İsrail’in kölelikten özgürlüğe çıkışına neden olan kölelerin kurtuluşu için bu Mohin’in elde edilmesiyle, sesi ZA’yı ortaya çıkaran ELEH harfleri olan Yod de HaVaYaH’ın YESHSUT’un rahmini açtığı AVİ’nin YESHSUT’undaki bu Şofar’dan geldi. Bilin ki, ZA ve Nukva, sadece Mohin de Haya’nın edinilmesiyle, “ses” ve “konuşma” olarak adlandırılır, fakat Haya derecesinden daha düşük olan diğer derecelerde böyle adlandırılmaz. Ayrıca, tüm bu kurtuluşlar Mohin de Haya’dan gelir.
241) Üçüncü bölüm “Duy Ey İsrail”in birleşmesidir. Bu, Vav de HaVaYaH’dır, her şeyi içeren ZA’dır ve onda her şeyin birleşmesi vardır çünkü bunlar onda birleşirler ve o her şeyi alır. Dördüncü kısım “Ve gerçekten duyarsanız, bu gerçekleşecektir.”dir, İsrail Topluluğu’nun - aşağıdaki Gevura - Malhut’un birleştiği iki tarafın tamamı olan HG’dır. Bu, onları alan ve onlara dâhil olan alt Hey de HaVaYaH’dır.
Tefillin’deki üçüncü bölüm olan “Duy Ey İsrail”, ZA, HaVaYaH'ın Vav'ı ve Tefillin’deki dört bölümün hepsini içerir. Bu böyledir çünkü ilk iki bölüm olan “Kutsallaştır” ve “Ve Tanrı seni getirdiğinde olacak” AVİ ve YESHSUT’dur, HB olmasına rağmen, kendi içlerinde AVİ ve YESHSUT’a sahip değildirler. Daha ziyade onlar ZON’un Roş’unu, Mohin de ZA’da HB’yi giydiren, Tzelem de ZA’nın Mem-Lamed’i olarak adlandırılan AVİ ve YESHSUT’tur.
Ayrıca, dördüncü bölüm olan “Ve gerçekten duyarsanız, gerçekleşecek”, ZA’nın Nukva’sı, Nukva’nın kendisi anlamına gelmez, sadece ZA’ya dahil olan, onda ZA’nın “Gevura’nın Moah’ı [Mochin'in tekili]” adıyla anılan Nukva anlamına gelir. ZA'de, HBD, ZA'in Tzelem'inin Mem-Lamed-Tzadi'si olan üç Mochin vardır. Ayrıca, ZA'nın Mochin'inde HB TM'dirler, çünkü Daat, Tzadi'de HG vardır. Daat'taki Hesed, ZA'nın kendisi olarak kabul edilir ve Daat'taki Gevura, Nukva'nın bütünleşmesi olarak kabul edilir. Bunlar Tefillin'deki dört bölümdür.
ZA’da üç Mohin vardır, bunlar HBD, ZA’nın Tzelem’inden Mem-Lamed-Tzadi’dir. Ayrıca, Mohin de ZA’daki HB TM’dur çünkü Tzadi olan Daat’ta HG vardır. Daat’taki Hesed, ZA’nın kendisi olarak kabul edilir ve Daat’taki Gevura, Nukva’nın birleşmesi olarak kabul edilir. Bunlar Tefillin’deki dört kısımdır.
Böylece, ZA yani Vav de HaVaYaH, dört bölümün hepsini içerir ve içinde her şeyin birleşmesi vardır çünkü AVİ ve YESHSUT’a uygulanan tüm birleşme, yalnızca ZA’dadır, yalnızca ZA’nın amacı içindir çünkü ZA’dan önceki Partzufim, her zaman birleşme içindedir ve onları birleştirmek için alttakilerin MAN’ına ihtiyaç duymazlar. Üst Partzufim’de MAN aracılığıyla yaptığımız tüm birleşmeler, kendileri için değil, yalnızca onların içinde birleştikleri ZA içindir.
Bina’nın alttakiler için Hohma olmaya geri dönmesi için, ZA’nın MAN aracılığıyla onlara yükselmesi dışında, HB için bir birleşme yoktur. ZA, MAN için Bina’ya yükseldiğinde, Bina da, Roş de AA’ya yükselir ve ZA’ya vermek üzere Hohma’yı alır. Ancak kendisi için değildir zira direkt ışığın on Sefirot'undaki doğasında, Bina sadece Hassadim'in ışığıdır, yazıldığı gibi, “Çünkü O merhamet arzular.” Orada Hohma ile çiftleşmek için AA’nın Roş’una yükselmekle ilgilenmez. Ancak Bina’ya yükselen ZA, Hohma’yı kendisine vermesi için onu uyandırır.
Böylece Bina, Hohma ile sadece ZA tarafından ve ZA için birleşir. Onlar ZA’da birleşirler ve o her şeyi alır, zira Bina’nın ZA için aldığı Hohma’nın ışığı bile Bina’nın yerinde hiç görünmez, sadece Hazeh’ten aşağı ZA’nın yerinde görünür. Böylece ZA, tüm bu Mochin’i alır, üstlerini değil.
“Ve gerçekten duyarsanız, gerçekleşecek” her iki tarafı, HG’yi de içerir, bunlar İsrail Topluluğu’nun birleştiği aşağıdaki Gevura’dır. “Duy” bölümü, ZA yani Vav de HaVaYaH’dır, bu sevginin sadece Hesed tarafında göründüğü üst birleşmedir “Ve Efendin Tanrını seveceksin” bölümüdür ki bu bölümde, hiçbir yargı olmaksızın tamamen sevgi vardır.
Ancak dördüncü bölümde “Ve gerçekten duyarsanız, bu gerçekleşecek” - HaVaYaH'ın alt Hey'i, ona dâhil olan Nukva de ZA, Daat de ZA’daki Gevura - sevgi her iki tarafta da ortaya çıkar: Hesed’in tarafında ve sert yargının tarafında. Bu, “İsrail Topluluğu” denilen, Nukva de ZA’nın, aşağıdaki Gevura’nın onlarda birleştiği, “O’nun krallığının görkeminin adı sonsuza dek kutsansın” olan alt birleşmedir.
Yine de bu Nukva’nın kendisi değil, Daat’ın Moach’ındaki aşağıdaki Gevura’dır. Onları alan ve onlara dâhil olan alttaki Hey de HaVaYaH’dır çünkü Daat’taki Gevura, alttaki Hey de HaVaYaH, “Duy Ey İsrail”in üst birleşmedeki tüm Mochin’i alır ve onlara dahil olur çünkü sadece onda Mochin tamamlanır. Bu böyledir çünkü onda, sevgiyi iki taraflı ifşa edecek yer vardır, zira sevgiyi tamamlayan sert yargı, onun üzerinde değildir.
“Senin başın, üzerinde Karmel gibidir” diye yazılmıştır, bu da baş Tefillin’i ima eder. ZA, üç harf Tzadi-Lamed-Mem olan dört kısımda ima edilen, dört Mochin’in hepsini giyindikten sonra, başının Kar Maleh [dolu bir mera] harfleriyle, bolluk içinde Karmel gibi olduğu düşünülür.
242) Tefillin, kutsal ismin harfleridir. Bu yüzden “Başının üzerinde Karmel gibidir” diye yazılıdır. Bunlar baş Tefillin’dir ve başınızın Dalet’i, el Tefillin’dir yani Malhut’tur, yüzü yukarıya dönük fakir olan ZA’dır. O da yukarıdaki gibi bir bütünlüğe sahiptir.
Malhut, el Tefillin’idir, yüzü yukarıya dönük bir yoksuldur, üst dünyaya kıyasla fakirdir. Bu, üst dünyanın yani Bina’nın, onu tamamlamak için ona katıldığı anlamına gelir. Ayrıca, yukarıdaki gibi bir bütünlüğe sahiptir çünkü şimdi ZA’nın dördüncü bölümündeki “O’nun krallığının görkemli adı sonsuza dek kutsansın.” birleşmesi aracılığıyla üst dünyanın, Bina’nın tam bir bütünlüğünü alır. Ve o, ZA’nın Guf’undaki Nukva değil, ayrılmış Nukva de ZA olduğu için, o ayrı ve eksiksiz bir Partzuf olduğu için, HB HG de ZA olan dört bölümün hepsini ondan alır. Ancak bunlar Tefillin de ZA gibi dört ayrı bölmede değil, tek bir bölmededir.
Bunun nedeni, bir bölümün ışık ve bölmenin Kli [İbranicede bölmeye “ev” anlamına gelen Bait denir] olmasıdır. Işık ve Kli’nin her bir Zivug’dan uzandığı bilinmektedir. Dolayısıyla, dört kısım olan ZA - ki bu onun dört Mohin’idir, HB HG - ona dört Zivugim’de uzanır ve onun da dört bölmesi vardır, her bölüm için özel bir bölüm vardır. Ancak içinde Zivug bulunmayan Nukva, ZA’dan tek bir Zivugda dört Mohin’in tamamını yani dört bölümü alır, dolayısıyla dört bölüm için sadece bir tane bölme vardır.
243) Bu kutsal isimle doğru bir şekilde birleşmek için “Buklelerle büyülenmiş bir Kral”, Tefillin’in o bölmelerinde bağlanır ve tutulur. Dolayısıyla, bunlarda ıslah olan kişi, Tanrı’nın suretindedir. Kutsal ismin Yaradan’da birleştiği gibi, burada da kutsal isim uygun bir şekilde birleşmiştir. “Onları erkek ve dişi olarak yarattı” yani bir baş Tefillini ve bir el Tefillini’dir ve bunların hepsi birdir.
“Buklelerle büyülenmiş bir Kral.” ZA bu bölmelerde bağlanmış ve birleştirilmiştir çünkü bölümlerin yerleştirildiği bölmeler “bukleler”dir. Bukleler, hayvanların su içtiği teknelerdir. Benzer şekilde, Hohma’nın suları ve Hassadim’in suları olan bu Mohin, bölmeler olan Kelim’lerine bağlanır ve örtülür. Bu nedenle bölmelere “bukle” denir.
Kutsal isimle düzgün bir şekilde birleşmek için, o bu bölmelere bağlanır ve birleşir. Bölmelere, TNHY de Tevuna’ya, “Ehad’ın büyük Dalet’i [bir]” denir. Bu konuda şöyle denmiştir: “Ve kuru toprak görünsün.” Bu kuru toprağın ZA’da ortaya çıkmasıyla, o Mohin’i Nukva’ya verebilir ve kuru olan, meyve ve yavru veren ve ağaç dikilen bir toprak haline gelir. Böylece, kuru toprak olan bu bölmeleri olmasaydı, ZA, Mohin’i Nukva’sına veremezdi.
ZA, o kutsal isimle düzgün bir şekilde birleşmek için, kuru topraklardan gelen bölümlerin kutularına bağlanır ve birleşir, böylece o bir olabilir ve ona kutsal Nukva adını verebilir çünkü olması gerektiği gibi ifşa olabilir, böylece kuru toprak olan şey, meyve ve yavru veren ve ağaç dikilen bir toprak haline gelir. Bu “Buklelerle büyülenmiş bir Kral.”dır.
Bu nedenle, bu dört bölümle kurulmuş olan kişi, Tanrı’nın suretine sahiptir. Tefillin koyan alt insan, Tzelem denilen Mohin HB HG’yi ZON’dan uzatır, zira HB’ye Mem-Lamed, HG’ye Tzadi denir ve bu Tanrı’nın suretidir. Kutsal isim Nukva, Bina olan Elokim’de [Tanrı] nasıl birse, insanda da kutsal isim öyle birdir.
“Onları erkek ve dişi olarak yarattı”, baş Tefillin ve el Tefillin ve hepsi birdir. “Ve Tanrı insanı kendi suretinde yarattı.” Mohin HB HG’ye Tzelem denir ve içlerinde erkek ve dişi vardır, Tzelem de ZA ve Tzelem de Nukva, baş Tefillin ve el Tefillindir.