MEKTUP - 10

24 AĞUSTOS 1955

Dostlarıma,

Kimseden tek bir kelime dahi almamış olmama şaşırdım. Her birinizin çalışmasını, yani amellerinizdeki özeni göreceğimi düşünmüştüm, şöyle yazıldığı gibi, “Sen’in cennetlerini, Sen’in parmaklarının çalışmasını göreceğim için.” “Sen’in cennetlerin,” Yaradan çalışması demektir. Onlar, “Sen’in parmaklarının çalışması” ile yani Şehina’yı tozdan kurtarma çalışması ile tanınır, “Her biri parmağıyla işaret edip şöyle dedi, ‘Dur, Bu bizim Tanrı’mız.’”

Bilmeliyiz ki çalışma sağdadır, bununla ilgili şöyle yazar, “Tanrı’n ile bütün ol.” Bu demektir ki, kişinin bütünlükte yürümeye, yani Yaradan’ın bütün ve eksik olduğunu inanmaya ihtiyacı vardır. Bu yalnızca “Efendi’nin sağ tarafı yücedir” ile yani Yaradan’ın yüceliği—daima Yaradan’ın yüceliğini resmetmek zorundayız— ile hissedilebilir.

İnsan yaptığı her şeyde krala hizmet eder. Ve kişinin yerine getirdiği her Mitzva, Yaradan’a memnuniyet verir. Kişi dua ettiğinde, Yaradan duaları duyar ve Yaradan’ı kutsadığı için onu kutsar.

Ayrıca dünyada Yaradan’ın O’na hizmet etme fırsatı vermediği, daha ziyade uzaklaştırdığı insanlar olduğunu da bilmeliyiz. Birkaç Mitzva yerine getirseler bile, Yaradan’ın onları gördüğüne, duyduğuna ve çalışmalarını kabul ettiğine inanmaz ya da hatırlamazlar. Yaradan onlara düşünme, yerine getirme ya da inanma fırsatı vermeyerek uzaklaştırır.

Yaradan yakınlaştırmak istediklerine ise iyi düşünceler verir, yani Mitzva’yı yerine getirirken bunu Yaradan için yaptığını hatırlamasını ya da alışkanlıkla “Her şey O’nun sözüyle yaratıldı,” demesini ve eylem sırasında Yaradan ile konuşuyor olmasına önem vermemesini sağlar. Dahası ona kutsama yapma fırsatı bile verilmez.

Eğer kişi Yaradan’ın ona Efendi’sine ayda bir kez olsun hizmet etmek ve memnuniyet vermek için Mitzva yerine getirme fırsatı verdiğini bilirse, bundan tatmin olur. Abayeh der ki, “Bu sebeple, ayaktayken söylenmeli.” “Ayakta” demek tam seviye demektir. Bu demektir ki, kişi diğerlerine değil, sadece ona krala hizmet etme fırsatı veriliyorsa, dik durmak ve mutlu olmak zorundadır. Bu sırada Yaradan bütündür, yani kişinin bütünlüğünün yanı sıra Yaradan’ın “İyi ve İyilik Yapan,” adı tam bir bütünlükte kişiye görünmeli ve parlamalıdır, bu demektir ki onun Tora ve Mitzvot amacı ve iyi amelleri var.

Bu böyledir, çünkü kişi krala hizmet ediyor olmak için ne kadar çabalasa da henüz bunu hak etmemiştir. Kişi bilmelidir ki bu dünyada Yaradan’ın O’nun adına bir şey yapmaya izin vermediği pek çok insan vardır.

Ancak, aynı zamanda sol çizgide de yürümeliyiz, yani bunun doğru olup olmadığını, inancın bütünlüğünü, yapılanların kesin bir arınmışlıkta, gizli güdüler olmadan kutsallıkta yerine getirilip getirilmediğine ve “İyi ve İyilik Yapan,” adının organlarca iyi yutulup yutulmadığına dikkat etmeliyiz.

Bu zaman sol çizgi, sağ çizgiyle ihtilaflı olur ve eğer içten bir hesap yaparsa bunun tam tersi olduğunu görür. Sonrasında çizgiler arasında ihtilaf başlar. Ve eğer kişi orta çizgide çalışmazsa, sol çizgi sağı iptal eder ve “bilgi amelden daha yücedir,” der, yani yaptığı iyi amellerden daha çok, eleştirir.

Bunu takiben sol çizgiden uzanan Cehenneme düşer. Ve orada arzunun ateşinin Cehennemi ya da çalışmayla soğuyan kar vardır ve kişi sadece durma, aptallık ve uyku aşamasında olmayı ister. Bu durum orta çizgiyi uzatabilmeyi, yani sol çizgiyi sağın hükmüne alarak onun üstesinden gelmeyi ve Yaradan’ın merhameti için duayı gerektirir. Bu demektir ki, ihtilafa rağmen mantık ötesi ilerlediğini söyler.

Bununla orta çizgi sağ çizgiyi geliştirir, çünkü sol çizgiyi uzatmadan önce sağda yürürken, aklın Yaradan çalışmasındaki çabayı şart koştuğunu düşünür. Fakat şimdi sağa doğru sol çizgiyi uzatmış olduğundan, şu aşikârdır ki, soldan gelen başka bir düşüncesi olmasına rağmen sağı seçti.

Bu nedenle kişi solun çalışmasını uzatmak için yürüdüğünde, bunu sadece orada sol olmasına rağmen, sonunda sağı seçtiğini göstermek için yerine getirdiğini hatırlamalıyız. Bu sebeple çalışma zamanını bölmeli ve birbirine karıştırmamalıyız.

Burada üç çizginin Ahoraim’ini (arka yüz) yazdım, ödüllendirildiğimizde üç çizgiyi Panim’de (ön yüz) uzatacağız.

Dostunuz,

Baruh Şalom