MEKTUP - 20

1926, Londra

Ruh eşim ve öğrencim, mumun sonsuza kadar yansın,

…Gittikçe güçlenen dostların Dvekut’undan (birleşme, yakınlık) neden beni haberdar etmedin? Bu senin öğretme başarının, bizim geleceğimizin esası.

Pek çok sorunumdan dolayı her birinizin arzusuna göre hareket etme enerjimin olmadığını itiraf etmekten utanmıyorum ama gece ve gündüz kalbimdesiniz. Sizin esenliğiniz ve bütünlüğünüzün susuzluğuyla yanıyorum ve sizin için ne kadar çabaladığımı Tanrı bilir fakat tüm bunların boşa gitmeyeceğinden eminim, Tanrı’nın sözü sonsuza kadar kalacak.

Fakat neden Şavout bayramında “Benim sevdiğim ceylan gibidir” ayetiyle ilgili olarak öğrettiğim “Yüzü arkaya çevirmek” konusuna ilişkin yüzün, kaçma ve saklanma esnasında gizlilik ve uzaklık için duyulan acının ölçüsü, Ahoraim (arkadaki) formunda, yapılandığını unuttunuz? Aslında bu Ahoraim, fiiilen Panim’dir (yüz/ön), tıpkı atalarımızın yüzün arkada olmasıyla ilgili söylediği gibi, “yüzü arkaya çevirmek.” Bu, “Ben, Tanrıyım, değişmem ve sen, Yakup’un oğulları yok edilmezsin” sözünün anlamıdır, yani şöyle yazıldığı gibi, “Ben’i arayanlar, Ben’i bulacak.”

Şofar’ın üfleme gayesini sana neden üflediklerini bilmen için yazmıştım. “Gün Tanrı’mıza kutsal olduğu için.” Şofar’ın sesini duyarken sözlerimin sana ulaşmayacağını bilmeme rağmen, “Onlar duymadan önce, Ben cevap vereceğim,” dendiği için bunu yazdım.

Sen de mektubumu tüm dostlara göster ve belki sözlerime kulak kabartırlar.

…Bugünden itibaren dilerim ki, tozdan Kutsallığa yükselmek için “öfke ve kibri yükselterek” tıpkı ağır yük altındaki bir öküz ve eşek gibi, Tora ve Mitzvot’ta güçlenelim, o zaman günahlar erdemlik olur çünkü O’nun ihtişamı tüm yeryüzünü doldurur.

Yehuda Leib

Kurtuluşumuzun yakın olduğundan ve Yaradan’a beraberce bolluk içinde hizmet etmekle ödüllendirileceğimizden eminim, Tanrı’nın dileğini başaracağız.