MEKTUP – 7

1921, Kudüs

Dostuma, onun zaferi benim zaferim olsun, mumu sonsuza kadar yansın ve parlasın. Amin.

Eylül’ün dokuzundan Hanuka’nın ikinci gününe kadar yaklaşık dört aydır senden gelecek mektubun coşkusunun umudu içindeydim. Sonunda önümde tıpkı tilkinin sürülmüş toprakta yürürken kaldırdığı toz benzeri şiirsel sözcükler ve imalarla dolu uzun bir mektup var. Durumuna ne kadar değer verdiğimi bilmene rağmen, bu konuda bir şeyler biliyor olmamda kendimi değersiz hissetmeme neden olacak ne hata buldun?

Bana hiçbirinde seni bulamadığım ama sonsuz bir şekilde içinde akıp gittiğim şiirsel sözcüklerle dolu bir şey yazmayacağınla ilgili konuşmamıza önem vermemiş olduğuna da şaşırdım.

Tanrı aşkına senden rica ediyorum bundan sonra bana biraz bilgi ver ve tıpkı nebi olmayan bir dostuyla konuşan biri gibi onları sade bir şekilde yorumladığından, güzel sözler yerine kolay açıklamalar yaptığından ve dostunun yolunu kaybetmeyeceğinden ve hatta üzerinde fazla düşünmeyeceğinden emin olarak yaz. Ve en önemlisi onun sözlerini şiirsel sözler ve imalarla harmanlama çünkü yabancı gözlerde korku yoktur… ve benim evimde yabancılara giriş yoktur.

Tora’daki yenilikleri yazarken bana kitaplardaki isimler ya da Partzufim’lerle değil sıradan insanların ağzındaki şeylerle açıklama yap. Kendim için ise, benim için önemli olanları sıradan bir stilde baştan aşağı tam bir sadelikle açıklamaya özen gösteriyorum çünkü bu bir şeyi tam anlamıyla açıklığa kavuşturmanın en doğru ve kısa yolu.

Konuları kitapların adlarıyla kılıflarken bir taraftan kitapların düşüncesini bilme arzusu içimde beliriyor ve bu nedenle zihnim amacın yolundan ayrılıyor, bunu denedim ve test ettim. Dahası yolumla ilgili kitaplardaki şiirsel sözlerde bir yol bulduğumda, yanlışı gerçekle kaynaştırma coşkusu artıyor.

Dolayısıyla, yapmak zorunda olduğum bir şeyi ele aldığımda, öncesinde ve sonrasında kendimi kitaplara bakmaktan alıkoyuyorum. Bu yazarken de benzer şekilde; yazdıklarımda bir şeyden yardım almadan ya da ekleme yapmadan, gerçeğin kelimelerini durulukla bulmak için şiirsel sözler kullanmıyorum. Sadece bu şekilde damağım tat alıyor.

Yehuda Leib